Ervaringsverhaal

door Jari Fontijn

Verliefdheid, Liefde of Zelfliefde?

Ken je dat ook dat als je verliefd bent, dat je dan de hele dag aan niks anders kan denken. Vlinders in je buik, heel blij en gelukkig. Elkaar zo veel mogelijk zien en bij gebrek aan beter toch op zijn minst uren bellen/skypen of als laatste strohalm eindeloze sms en app gesprekken. Wow wat is dat fijn! Maar ook soms misschien een beetje onhandig, er zijn toch dingen die gedaan moeten worden (helaas). Ja en iedere keer toch weer onzeker als hij/zij even niet terug sms’t/appt, als hij/zij even geen tijd heeft. Dan heb je ook nog het hele eenzijdige verliefdheidsdrama of de onuitgesproken crush….

Het is eigenlijk niet gek dat dit allemaal in je gevoelswereld speelt. Het heeft namelijk allemaal te maken met dat ene gevoel dat die ander jou geeft. Wat nou als dat niet wederzijds is? Dan is dat allemaal “Poef, Gone” en dan maakt die ongelofelijk mooie diepe kwetsbaarheid plaats voor pijn, verdriet en misschien wel schaamte. En dat is gewoon rete scary.

Ikzelf raak iedere keer zoooo ongelofelijk overprikkeld van dit hele proces. Ik vind het geweldig hoor daar niet van af, maar ook zo vermoeiend. Mijn hele lichaam schiet er van in de stress. Wat is dat nou, verliefd zijn? Waarom voel ik me nou zo, door die ene persoon. Wat heeft hij (in mijn geval) wat de rest niet heeft?

Wat is dat nou? Wat heeft die ander dat de rest niet heeft?

Ik ben het eens gaan voelen en ik ben eens terug gaan kijken. De allereerste die ik tegenkwam en eentje die in het begin een enorme schaamte in mij opriep was: “Hij is de enige die mij ziet en me dan nog leuk vind ook!” Zo die sloeg wel ff in… Als een bom.. Niets daarin had iets te maken met hem, als ik heel eerlijk ben vond hem ook eigenlijk niet zo spannend. Dus minority complex, check! Next, nummer 2: “Wij hebben heel veel gemeen, ik kan over alles praten en mijn diepste gevoelens delen, zij (uitzondering op de homo regel) is er voor mij als ik dat nodig heb.” Ding ding ding. Weer weinig met de ander te maken, maar weer erg veel met mijn eigen behoefte aan bescherming en gezien worden voor wie ik ben.

Dus wat viel mij in beide gevallen op? (Het waren er trouwens veel meer, maar ik heb ze voor het gemak maar even uitgesorteerd en samen gevat.) Zij lieten mij meer voelen van wie ik was. Via mijn verbinding met hen werd ik completer omdat zij de delen van mij zagen die ik miste en niet kon zien. In sommige gevallen had dat te maken met mijn uiterlijke schoonheid. In andere gevallen met mijn bewustzijnsontwikkeling of mijn mannelijke dan wel vrouwelijke energie. En nog genoeg andere dingen natuurlijk.

Zij lieten mij meer voelen van wie ik zelf was.

Nu ik me dit realiseer ben ik mijn theorie maar eens gaan testen. (Hier heb ik onderhand ook al een paar keer de kans voor gehad.) Wat viel mij op? Ik kwam erachter dat het klopte, tot op zekere hoogte. Mensen die mijn aandacht zo sterk trekken, laten mij inderdaad delen van mijzelf zien. Ik realiseer me dat mijn verliefdheid gedeeltelijk bestaat uit een liefde voor de ander en gedeeltelijk uit een liefde voor mijzelf. Gek? Eigenlijk niet.

Op het moment dat ik dit ging toepassen en ik dat verliefde gevoel helemaal kon toelaten in mijzelf verdween grotendeels de verliefdheid die ik voelde. Ik kon dat gevoel wat deze mensen mij gaven internaliseren, met me meedragen zonder bang te zijn het kwijt te hoeven raken. In sommige gevallen betekende dat dat ik totaal geen interesse meer had voor die personen in kwestie. Ineens zag ik hun charme totaal niet meer en kon ik me niet eens meer voorstellen dat ik iets met hen wilde.. In andere gevallen bleef er intens gevoel van liefde voor hen over nadat ik mijn zelfliefde begreep en kon voelen. Er was nu een enorm verschil in mijn contact met hen! Ik was veel rustiger, geen stressfactor voor mijn lichaam meer. Ik kon rationeel blijven denken ondanks de overvloed aan liefde die ik voor hen had. Ook was dit niet meer afhankelijk van hen en hoe zij op mij reageerden.

Geen slaaf meer van de liefde.

Ik voel gewoon liefde en een enorme rust en gek genoeg maakt dat alles goed. Sommigen zijn nu goede vrienden, anderen zijn uit mijn leven vertrokken (of heb ik er letterlijk uit gestuurd). Ik kan voelen of deze mensen daadwerkelijk goed voor mij zijn of juist helemaal niet (ook al houdt ik enorm veel van ze). Dus kan ik ook de bijbehorende keuzes maken die gezond voor mij zijn. Zo ben ik geen slaaf meer van de liefde, nee, ik ben een Koning van mijn eigen Hart.

Jari Fontijn (22)

Ik ben, mede door mijn eigen gevoeligheid, mijn leven lang al gefascineerd door spiritualiteit, andere dimensies en hoe energie en bewustzijn werken en in te zetten zijn in het dagelijks leven. Begin 2014 ben ik mijn eigen praktijk, Shyam, gestart waar ik in de loop der tijd mijn eigen remedie lijnen en opleidingen heb ontwikkeld. Kijk hiervoor bij www.jarifontijn.com.
Misschien vind je deze artikelen ook leuk:
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.