Informatie

Etiketten

Foto: Liv Stevens

Vroeger dacht iedereen bij een etiket aan een sticker op een potje met eten. Tegenwoordig denk je bij etiketten al gauw aan alles wat er mis met je kan zijn. Je hebt ADHD, ADD, autisme, dyslexie of je bent hoogbegaafd. En soms gewoon alles tegelijk.

Voor scholen, ouders, en soms ook voor de persoon zelf, is het een opluchting als je eenmaal een etiket hebt. Dan is het tenminste duidelijk waarom je moeite hebt om mee te komen in de klas, of waarom je zo druk bent, of juist afwezig. De etiketten zeggen: ‘jij bent niet normaal, jij hebt jouw eigen gebruiksaanwijzing.’ Maar normaal zijn is ook helemaal niet meer realistisch. De normen en de schoolprogramma’s verwachten en vragen tegenwoordig onmogelijke dingen. Ze proberen jongeren in zulke krappe hokjes te proppen, dat vanzelfsprekend veel mensen erbuiten vallen.

Wij hebben ontdekt dat achter veel van de etiketten hooggevoeligheid schuilgaat. En dat er enorm veel kwaliteiten in verborgen zitten. Als wij weer van een jongere horen dat hij of zij een etiket heeft gekregen, worden we eigenlijk heel blij: ‘hé, weer iemand met bijzondere gaven, die is hier niet voor niets gekomen en kan vast iets moois voor de wereld betekenen’.

Wij zien het als talenten in plaats van ‘iets lastigs’. En we hopen dat we jou daar ook van kunnen overtuigen. Je hebt namelijk zo weinig bewegingsruimte in zo’n hokje. Daar wordt niemand blij van. En in zo’n nauwe omgeving kan geen mens zich ontpoppen tot alles waar hij of zij eigenlijk toe in staat is. Spreid je vleugels en breek uit je hokje!

Ervaringsverhalen

Tips & oefeningen